Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej

Wpłać
 
600 000 zł

Przypisy

Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza | przypisy tradycyjne

Według kwalifikatora: wszystkie | anatomiczne | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | austriacki | białoruski | biologia, biologiczny | bez liczby pojedynczej | botanika | celtycki | chemiczny | czasownik | czeski | dawne | drukarstwo, drukowany | dziecięcy | ekonomiczny | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | handel, handlowy | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | ironicznie | islandzki | japoński | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | norweski | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | polski | polityczny | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | psychologia, psychologiczny | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj męski | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | rzymski | sportowy | środowiskowy | staropolskie | starożytny | szwedzki | teatralny | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | wschodni | wulgarne | żartobliwie | zdrobnienie | żeglarskie | zoologia

Według języka: wszystkie | polski


Znaleziono 14874 przypisów.

lunacja (daw.) — faza księżyca; jeden z kształtów, pod którymi widoczny jest na niebie przez księżyc. [przypis edytorski]

lustr (daw.) — blask. [przypis edytorski]

lustr (daw.) — lustro, zwierciadło; połysk, blask. [przypis edytorski]

lustrzyć się (daw.) — błyszczeć. [przypis edytorski]

lustyk a. lusztyk (daw., z niem. lustig: wesoły) — biesiada, zabawa, hulanka. [przypis edytorski]

lustykować a. lusztykować (daw.) — bawić się, hulać; od: lustyk a. lusztyk (daw., z niem. lustig: wesoły) — biesiada, zabawa, hulanka. [przypis edytorski]

lusztyk (daw., z niem.) — bankiet, wesele, radość, hulanka. [przypis edytorski]

lusztyk (daw., z niem. lustig: wesoły) — biesiada, wesoła hulanka. [przypis edytorski]

luśnia (daw.) — część wozu drabiniastego: okuty żelazem drążek wraz z kłonicą podtrzymujący drabinę. [przypis edytorski]

luśnia (daw.) — element wozu drabiniastego. [przypis edytorski]

luśnia (daw.) — w wozie drabiniastym drąg dodatkowo podtrzymujący drabinę. [przypis edytorski]

luśnia (daw.) — w wozie drabiniastym, drąg dodatkowo podtrzymujący drabinę. [przypis edytorski]

luto (daw.) — srodze. [przypis edytorski]

luto (daw.) — srogo. [przypis edytorski]

lutować (daw.) — litować. [przypis edytorski]

luty (daw.) — okrutny, dziki. [przypis edytorski]

luty (daw.) — surowy, srogi. [przypis edytorski]

lza (daw.) — wolno, można. [przypis edytorski]

lża a. lza (daw.) — trzeba, wolno, można. [przypis edytorski]

lża (daw.) — wolno. [przypis edytorski]

lżyć (daw.) — obrażać, przeklinać. [przypis edytorski]

łaciarz (daw.) — tu: szewc, zajmujący się naprawami i przeróbkami. [przypis edytorski]

łacnie (daw.) — łatwo; pomyślnie, skutecznie. [przypis edytorski]

łacniej (daw.) — łatwiej. [przypis edytorski]

łacniejszy (daw.) — łatwiejszy. [przypis edytorski]

łacno (daw.) — bez trudu, łatwo. [przypis edytorski]

łacno (daw., gw.) — łatwo. [przypis edytorski]

łacno (daw.) — łatwo. [przypis edytorski]

łacno (daw.) — łatwo. [przypis edytorski]

łacno (daw.) — szybko, łatwo. [przypis edytorski]

ładownemi rzeki uciskał komiegami (daw.) — szyk przestawny, inaczej: uciskał rzeki ładownymi statkami. [przypis edytorski]

ładuga (daw.) — ładunek. [przypis edytorski]

ładzić (daw., gw.) — doprowadzać do ładu, porządkować. [przypis edytorski]

ładzić (daw.) — porządkować. [przypis edytorski]

łagiew (daw.) — naczynie podróżne. [przypis edytorski]

łagiewka (daw.) — dzbanek a. bukłak. [przypis edytorski]

łajać (daw.) — ostro krytykować. [przypis edytorski]

łajać (daw.) — ostro krytykować, strofować. [przypis edytorski]

łakoć (daw.) — przysmak. [przypis edytorski]

łakomiec (daw.) — człowiek łakomy, łakomczuch; chciwiec. [przypis edytorski]

łakotki (daw.) — łakocie, smakołyki. [przypis edytorski]

łakotki (daw.) — łakocie; smakołyki. [przypis edytorski]

łapaj (daw., pot.) — pies gończy. [przypis edytorski]

łapeć (daw.) — but zrobiony (wyplatany) z łyka (tj. znajdującej się pod korą tkanki drzew i krzewów), słomy, itp. [przypis edytorski]

łasownik (daw.) — łakomczuch a. złodziej. [przypis edytorski]

łatwie (daw.) — dziś: łatwo. [przypis edytorski]

łatwom się domyślił (daw.) — konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika, inaczej: „łatwo się domyśliłem”. [przypis edytorski]

łątka (daw.) — lalka; kukiełka. [przypis edytorski]

łątka (daw.) — lalka. [przypis edytorski]

łątko (daw.) — kukiełka. [przypis edytorski]

łepak (daw.) — spryciarz. [przypis edytorski]

łeptać (daw.) — chłeptać, zwykle o zwierzętach: pić, zagarniając płyn językiem. [przypis edytorski]

łeż zadawać (daw.) — oskarżać o kłamstwo. [przypis edytorski]

łężny (daw.) — dziki, leśny. [przypis edytorski]

łojenie (daw.) — smarowanie czegoś łojem. [przypis edytorski]

łokciowy (daw.) — długi. [przypis edytorski]

łoktuszka (daw.) — kobieta owinięta w łoktusę tj. w płachtę. [przypis edytorski]

łono (daw.) — pierś, serce. [przypis edytorski]

łoński (daw., gw.) — zeszłoroczny. [przypis edytorski]

łoński (daw.) — zeszłoroczny. [przypis edytorski]

łońskie (daw.) — zeszłoroczne. [przypis edytorski]

łowczy (daw.) — urzędnik dworski odpowiedzialny za organizację polowań. [przypis edytorski]

łoza (daw.) — wierzba szara; krzew z rodziny wierzbowatych. [przypis edytorski]

łozina (daw.) — zarośla wierzbowe. [przypis edytorski]

łoże (daw.) — tu: łożysko. [przypis edytorski]

łożnica (daw.) — duże łoże. [przypis edytorski]

łożnica (daw.) — łoże, sypialnia. [przypis edytorski]