Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej

Wpłać
 
600 000 zł

Przypisy

Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza | przypisy tradycyjne

Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | austriacki | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | czeski | dawne | drukarstwo, drukowany | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | japoński | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | polityczny | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | przysłówek | psychologia, psychologiczny | regionalne | religijny, religioznawstwo | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | sportowy | staropolskie | szwedzki | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | żartobliwie | zdrobnienie | żeglarskie

Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski


Znaleziono 16524 przypisów.

Składam… ciebie gwoli — składam dla ciebie. [przypis edytorski]

Składkowski, Felicjan Sławoj (1885–1962) — polityk, generał; od 1905 w PPS, podczas I wojny światowej w Legionach Polskich, bliski współpracownik Józefa Piłsudskiego, trzykrotny minister spraw wewnętrznych, zwolennik sanacji, po przewrocie majowym komisarz rządu na miasto stołeczne Warszawę. [przypis edytorski]

Składkowski, Felicjan Sławoj (1885–1962) — polityk, generał; od 1905 w PPS, podczas I wojny światowej w Legionach Polskich, bliski współpracownik Józefa Piłsudskiego, trzykrotny minister spraw wewnętrznych, zwolennik sanacji, po przewrocie majowym komisarz rządu na miasto stołeczne Warszawę. [przypis edytorski]

Składkowski, Sławoj Felicjan (1885–1962) — generał dywizji Wojska Polskiego, premier II RP, doktor medycyny, wolnomularz; oskarżany o przykładanie przesadnej wagi do kwestii biurokratycznych. [przypis edytorski]

składowe — opłata za przechowanie towaru na składzie. [przypis redakcyjny]

skłonić wodze (starop.) — skierować za pomocą wodzy (cugli) konia. [przypis redakcyjny]

skłonił głową — dziś raczej: skinął głową (w sensie: przytaknął, potwierdził). [przypis edytorski]

skłonił lekko głową — dziś: „skłonił lekko głowę” lub „skinął lekko głową”. [przypis edytorski]

skłonił się ów człowiek, i oddał pokłon — u Cylkowa: 'pokłonił się' oraz: 'ukorzył się'; uzasadnienie korekty: pierwszy czasownik w tym wersecie וַיִּקֹּד (wajikod) oznacza: ‘pokłonił się’, drugi וַיִּשְׁתַּחוּ (wajisztachu) oznacza: ‘padł na twarz w hołodzie’, podczas gdy ‘ukorzenie się’ zdaje się być zbyt blisko znaczeniowo do ‘upokorzenia’ i ma nieco negatywny wydźwięk i nie oddaje znaczenia 'padnięcia na twarz'. [przypis edytorski]

skłoniłem się, i oddałem pokłon — u Cylkowa: 'pokłoniłem się' oraz: 'ukorzyłem'; uzasadnienie korekty: ta sama sytuacja, która ma miejsce w wersecie 24:26. [przypis edytorski]

skłonisz ucho ku przykazaniom Jego — Ibn Ezra uważa, że odnosi się to do zakazów, zob. Ibn Ezra do 15:26. Wedle tradycji judaizm ma 613 przykazań, z czego 248 stanowią nakazy, a 365 to zakazy. Tzw. Dziesięć Przykazań (Wj 20:2-17) są częścią tych 613. [przypis tradycyjny]

skłonność (…) do cudowności — skłonność do wiary w cuda. [przypis edytorski]

skłonność — tu: Goethe często używa tego słowa w dawniejszym znaczeniu (przychylność, sympatia, zainteresowanie). [przypis edytorski]

skłół (starop. forma ort.) — skłuł; tu: przekłuł. [przypis edytorski]

skłóty (starop. forma ort.) — pokłuty. [przypis edytorski]

sknarzyć — prosić dokuczliwie. [przypis autorski]

sknera — skąpiec, chciwiec. [przypis edytorski]

skobel — rodzaj metalowego zamknięcia, które blokuje się kłódką. [przypis edytorski]

skobel — zagięty pręt tworzący uszko. [przypis edytorski]

skobiecić się — przestać być panną. [przypis autorski]

skoczek — tanecznik. [przypis autorski]

skoczno — dziś popr.: skocznie. [przypis edytorski]

skoczogon wczesny (Entomobrya nivalis) — obecnie częściej: widłogonka śniegowa lub pchlica śniegulik. [przypis edytorski]

skoczył do ołtarza — w lokalu Rady stał ołtarz, przy którym zaprzysięgało się członków Rady. Grzechem było targnąć się na człowieka, który się schronił pod opiekę ołtarza. [przypis tłumacza]

skoczywby — dziś popr.: skoczyłby. [przypis edytorski]

skofia (daw.) — obsada kity, rurka stalowa, w której tkwi kita. [przypis redakcyjny]

skofia (daw.) — pukiel, czepiec, pokrowiec. [przypis redakcyjny]

skofia (daw.) — pukiel; tu dla rytmu czytamy na trzy sylaby. [przypis redakcyjny]

skofia — pukiel (tu dla rytmu czytamy na 3 sylaby). [przypis redakcyjny]

skogsrå — postać z mitologii nordyckiej i folkloru Szwecji, znana jako „pani lasu”. [przypis edytorski]

skojarza — dziś: kojarzy. [przypis edytorski]

skojarzyć — tu: połączyć. [przypis edytorski]

skojec — drobna moneta, warta 2 grosze. [przypis edytorski]

skojec — średniowieczna moneta, 1/24 grzywny. [przypis edytorski]

skoki — tu: nogi zająca. [przypis edytorski]

skolał — skołowaciał; był niby zamieniony w kołek. [przypis edytorski]

skolały — dziś: skołowaciały. [przypis edytorski]

Skole — w okolicy nie ma miejscowości o tej nazwie. Być może chodzi o położoną niedaleko Nyborga wioskę Silsand. Skole po norwesku oznacza też po prostu szkołę. [przypis edytorski]

skoligacony — spokrewniony, spowinowacony przez związki małżeńskie członków rodziny. [przypis edytorski]

skolopendra — drapieżny, jadowity stawonóg o długim ciele, złożonym z ok. 20 segmentów, z których każdy jest zaopatrzony w parę odnóży zakończonych pazurkami; skolopendry żyją w strefie śródziemnomorskiej oraz w tropikach. [przypis edytorski]

Skolos — [niewielkie miasto beockie] na stoku góry Kithajron, na prawym brzegu Azoposu. [przypis tłumacza]

skołczeć (daw.) — zesztywnieć, ścierpnąć. [przypis edytorski]

skołoźrywy (daw.) — rychły. [przypis redakcyjny]

skołoźrywy (daw.) — wcześnie dojrzały. [przypis redakcyjny]

skomasowana — całościowa. [przypis edytorski]

skomlą — w rękopisie: skumlą. [przypis redakcyjny]

skomon (zgniecienie) i smoła — wyrażenia pogardliwe: hałastra, czerń itp. [przypis redakcyjny]

skomorocha (daw.) — wędrowny śpiewak a. aktor, zwłaszcza słowiański. [przypis edytorski]

skomosić (daw.) — rozigrać, rozbujać. [przypis redakcyjny]

skompanić się — spoufalić się. [przypis autorski]

skomponował ją ten — tj. Pietro Aretino. [przypis tłumacza]

Skona mój łabędź, twe imię śpiewając — sens: twoje imię będzie ostatnią rzeczą, jaka wymówię przed śmiercią. [przypis edytorski]

skonał Icchak — w Torze nie jest zachowana ścisła kolejność zapisu wydarzeń i sprzedanie Josefa miało miejsce dwanaście lat przed śmiercią Icchaka, zob. Raszi do 35:29. [przypis edytorski]

skonał w spoliariumSpoliarium nazywało się miejsce obok każdego amfiteatru, do którego rzucano konających gladiatorów, z ran odniesionych na arenie. [przypis autorski]

skonfundować się (z łac.) — zawstydzić się. [przypis edytorski]

skonfundować się — zmieszać się. [przypis redakcyjny]

skonfundować się — zmieszać się; zawstydzić się. [przypis edytorski]

skonfundować — upokorzyć. [przypis redakcyjny]

skonfundować (z łac.) — zbić z tropu, zawstydzić. [przypis edytorski]

skonfundować — zbić z tropu, zawstydzić, zmieszać, zszokować. [przypis edytorski]

skonfundowany (daw., z łac.) — zbity z tropu, zawstydzony. [przypis edytorski]

skonfundowany (daw., z łac.) — zmieszany, zakłopotany; zawstydzony. [przypis edytorski]

skonfundowany (daw.) — zakłopotany, zawstydzony. [przypis edytorski]

skonfundowany (daw.) — zmieszany, zakłopotany; zawstydzony. [przypis edytorski]

skonfundowany — tu: zawstydzony. [przypis edytorski]

skonfundowany — zakłopotany, zmieszany. [przypis edytorski]

skonfundowany — zbity z tropu, zawstydzony. [przypis edytorski]

skoniurowany (łac.) — sprzysiężony. [przypis redakcyjny]

skonkludowanej — zakończonej, zamkniętej. [przypis redakcyjny]

skonstatować — stwierdzić, dojść do wniosku. [przypis edytorski]

skonstatować — stwierdzić istnienie faktu. [przypis edytorski]

skonstatować (z łac.) — stwierdzić. [przypis edytorski]

skonstatowanie — rzeczownik odczasownikowy od skonstatować: stwierdzić jakiś stan rzeczy, zaistnienie jakiegoś faktu, zdarzenia. [przypis edytorski]

skonsygnowany (rzad.) — postawiony w stan pogotowia. [przypis edytorski]

skonto — procentowe zmniejszenie sumy należności udzielane nabywcy towaru, jeżeli płaci należność gotówką, zamiast korzystać z oferowanego przez sprzedawcę odroczenia płatności. [przypis edytorski]

skończ pacierze — oczywiście w znaczeniu: nie przeszkadzaj sobie, dokończ spokojnie pacierzy. [przypis tłumacza]

skończemy — dziś popr. forma 3.os.lm. cz. przysz.: skończymy. [przypis edytorski]

skończenia naszego — naszej (tj. ludzkiej) śmierci. [przypis edytorski]

skończona — tu: doskonała. [przypis edytorski]

skończonem — daw. forma N. i Msc. lp przymiotników r.n.; dziś tożsama z r.m.: skończonym. [przypis edytorski]