Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza | przypisy tradycyjne
Według kwalifikatora: wszystkie | anatomiczne | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | austriacki | białoruski | biologia, biologiczny | bez liczby pojedynczej | botanika | celtycki | chemiczny | chiński | czasownik | czeski | dopełniacz | dawne | drukarstwo, drukowany | dziecięcy | ekonomiczny | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | handel, handlowy | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | ironicznie | islandzki | japoński | język, językowy, językoznawstwo | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | norweski | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | polski | polityczny | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | przysłówek | psychologia, psychologiczny | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj męski | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | rzymski | sportowy | środowiskowy | staropolskie | starożytny | szwedzki | teatralny | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | wschodni | wulgarne | żartobliwie | zdrobnienie | żeglarskie | zoologia
Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 172482 przypisów.
kędy (gw., daw.) — gdzie. [przypis edytorski]
kędy indziej — gdzie indziej. [przypis edytorski]
kędy miliony — zdanie eliptyczne, inaczej: kędy poszły miliony (innych ludzi); gdzie poszły miliony innych. [przypis edytorski]
Kędy „si” dźwięczy — Wyrażenie powyższe odnosi się do tego, że w języku włoskim si znaczy „tak”. [przypis redakcyjny]
kędy się wichrzą dziwaczne burze — S. Przybyszewski, Na drogach duszy, s. 20. [przypis autorski]
kędy (starop.) — gdzie, dokąd. [przypis edytorski]
kędy (starop.) — gdzie. [przypis edytorski]
Kędy świątynie miał władca pioruna/ I bóg, co wichrem niepogodnym świszcze — Perkunas, bóg piorunu, czczony w Litwie, i Pochwist, bóg niepogody, u Rusi. Dotąd pokazują w Nowogródku miejsce, gdzie miały stać tych bóstw świątynie, a gdzie teraz kościół księży bazylianów. [przypis autorski]
kędym (…) znaczyła — konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika, dziś: którędy (…) znaczyłam. [przypis edytorski]
kędys (daw., gw.) — kędyż; gdzie. [przypis edytorski]
kędyś (daw.) — dokądś. [przypis edytorski]
kędyś (daw.) — gdzieś. [przypis edytorski]
Wojciech Dembołęcki, Pamiętniki o Lisowczykach czyli przewagi Elearów polskich
(źródło na Platformie Redakcyjnej)
Bolesław Leśmian, Łąka (tom), W zwiewnych nurtach kostrzewy (cykl), Odjazd
(źródło na Platformie Redakcyjnej)
kędyś (daw., gw.) — gdzieś. [przypis edytorski]
kędyś (daw.) — kiedyś. [przypis edytorski]
kędyś — gdzieś. [przypis edytorski]
kędyś — gdzieś. [przypis edytorski]
kędyś się urodził — tam gdzie się urodziłeś. [przypis edytorski]
kędyż (daw.) — gdzie, którędy, w którą stronę. [przypis edytorski]
kędyż — gdzież; konstrukcja z partykułą wzmacniającą -że, skróconą do -ż. [przypis edytorski]
kędyż — gdzież. [przypis edytorski]
kędzierawić — dziś: kędzierzawić; por. kędzior: lok. [przypis edytorski]
kędzierz — kręcone włosy. [przypis redakcyjny]
kędzierzawy — o kręconych włosach. [przypis edytorski]
kędzierze (starop.) — kędziory, do których porównano fale morskie. [przypis redakcyjny]
kędziory — dziś popr. forma N.lm: kędziorami. [przypis edytorski]
Kępa — Kępa Polkowska, historyczna kępa na Wiśle, składająca się z dwóch leżących obok siebie wysepek; położona naprzeciw koszar gwardii pieszej koronnej na Żoliborzu. [przypis edytorski]
kępiak — smreczek [gw.: świerk] krzaczasty. [przypis autorski]
Kératry, Auguste Hilarion de (1769–1859) — francuski publicysta i działacz polityczny; autor m.in. dzieła Inductions morales et physiologiques (Wnioski moralne i fizjologiczne, 1817). [przypis edytorski]
kęs czasu (daw.) — długo. [przypis edytorski]
kęs (daw.) — hebr. פַּת (pat): ‘kawałek, kęs, porcja’ [chleba]. Radak komentuje, że Abraham obiecał kawałek chleba, a przygotował obfitą ucztę. «Stąd [nauka], że sprawiedliwi mówią miało, ale robią dużo», zob. Radak do 18:5. [przypis edytorski]
kęs (daw.) — nieco, odrobina. [przypis redakcyjny]
kęs (daw.) — odrobinę. [przypis edytorski]
kęs (daw.) — trochę, nieco. [przypis edytorski]
kęs (daw.) — trochę, nieco. [przypis redakcyjny]
kęs (daw.) — trochę. [przypis edytorski]
kęs — kawałek, odrobina. [przypis edytorski]
kęs mało (starop.) — cokolwiek, czas jakiś. [przypis redakcyjny]
kęs — odrobinę, chwilkę. [przypis edytorski]
kęs przygniewniejszym — nieco gniewny. [przypis redakcyjny]
kęs (starop.) — nieco, trochę. [przypis redakcyjny]
kęs (starop.) — trochę, cokolwiek. [przypis redakcyjny]
kęs (starop.) — trochę, nieco. [przypis edytorski]
kęs (starop.) — trochę, nieco. [przypis redakcyjny]
kęs (starop.) — trochę. [przypis edytorski]
kęs (starop.) — tu: odrobinę, trochę. [przypis edytorski]
kęs (starop.) — tu: trochę. [przypis edytorski]
kęs — tu: kawałek. [przypis edytorski]
kęs — tu: nieco. [przypis edytorski]
kęs — [tu:] trochę, nieco. [przypis redakcyjny]
kęsek — kąsek. [przypis edytorski]
kęsek — tu: fragment. [przypis edytorski]
kęsim — ścięcie głowy, dekapitacja. [przypis edytorski]
kęsim (z tur. kesim: ucięcie) — ścięcie głowy, śmierć. [przypis edytorski]
kęsim (z tur.) — ucięcie głowy, dekapitacja. [przypis edytorski]
kęsim (z tur.) — ucięcie głowy. [przypis edytorski]
kęsim (z tur.) — ucięcie głowy. [przypis edytorski]
kęsim (z tur.) — ucięcie głowy; słowo spopularyzowane przez powieść Henryka Sienkiewicza Pan Wołodyjowski. [przypis edytorski]
kęsy (starop.) — [kusy;] chromy. [przypis redakcyjny]
kęsy (starop.) — kusy. [przypis redakcyjny]
Khaaba (z arab. sześcian) — a. Kaaba; świątynia i sanktuarium w Mekce, najważniejsze miejsce święte islamu. [przypis edytorski]
khaki — kolor szaro-brązowo-zielony, stosowany jako maskujący w ubraniach wojskowych. [przypis edytorski]
khaki — „koloru pyłu”, kolor kasztanowo-ziemisto-żółty, używany jako barwa ochronna w umundurowaniu wojskowym. [przypis edytorski]
Khama III Dobry (ok. 1837–1923) — naczelny wódz plemienia Bamangwato, którego ziemie znajdują się na terytorium dzisiejszej Botswany. [przypis edytorski]
khan — karczma na Wschodzie. [przypis redakcyjny]
Khawa (mit. litew.) — bóg wojny. [przypis autorski]
khitmutgar — w brytyjskich kolonialnych Indiach: służący, szczególnie usługujący przy stole. [przypis edytorski]
khmasin — wiatr również południowo-zachodni, wiejący tylko na wiosnę. [przypis autorski]
Khoj — dziś popr.: Choj, miasto w Iranie, w prowincji Azerbejdżan Zachodni; ok. 200 km na płd.-wsch. od tureckiego Doğubayazıt (dawnego Bajazyd). [przypis edytorski]
ki (daw., gw.) — jaki, który. [przypis edytorski]
ki (daw.) — jaki, co za (kie: jakie); dziś tylko w wyrażeniach potocznych w rodzaju: ki diabeł, kie licho. [przypis edytorski]
Ki diabeł? — Kto to? Co to? [przypis edytorski]
Ki tow — „Że jest dobre”. [przypis tłumacza]
Kiachta — miasto w Buriacji, w płd.-wsch. części Rosji, przy granicy z Mongolią. [przypis edytorski]
Kiachta — miasto w Buriacji, w płd.-wsch. części Rosji, przy granicy z Mongolią; zał. w 1727, do pocz. XX w. ważny ośrodek handlu Rosji z Chinami. [przypis edytorski]
Kiaoczou — dawna koncesja niemiecka na terytorium Chin przyznana II Rzeszy przez cesarstwo chińskie. 7 listopada 1914 zajęta przez Japonię, która dołączyła do I wojny po stronie Ententy. [przypis edytorski]
Kiaoczou — też: Jiaozhou, dawna kolonia Cesarstwa Niemieckiego, dzierżawiona od Cesarstwa Chińskiego w latach 1898–1914. Zajmowała powierzchnię ponad 500 km², położona była w północnej części cesarstwa na półwyspie Szantung. [przypis edytorski]
Kibalczicz, Nikołaj Iwanowicz (1853–1881) — rewolucjonista rosyjski, członek Narodnej Woli; był głównym ekspertem organizacji zajmującym się materiałami wybuchowymi, przygotował bomby, które wykorzystano w udanym ataku na Aleksandra II; stracony razem z innymi organizatorami zamachu. [przypis edytorski]
Kibalczyc, Nikołaj Iwanowicz (1853–1881) — rewolucjonista rosyjski, członek Narodnej Woli, jeden z głównych techników organizacji, przygotowujący bomby, które były wykorzystywane w zamachach; stracony razem z innymi organizatorami zamachu na cara Aleksandra II. [przypis edytorski]
kibić — część tułowia od ramion do bioder; talia. [przypis edytorski]
kibić (daw.) — część tułowia od ramion do bioder; talia. [przypis edytorski]
kibić (daw.) — talia. [przypis edytorski]
kibić (daw.) — talia, stan; tu: górna część tułowia do pasa. [przypis edytorski]
kibić (przestarz.) — talia. [przypis edytorski]
kibić — talia. [przypis edytorski]
kibić — tu: kształt. [przypis redakcyjny]
kibić — tułów kobiety od ramion do bioder; stan, talia. [przypis edytorski]
kibitka — kryty wóz konny, używany w Rosji w gospodarstwie, w okresie caratu także do przewozu więźniów. [przypis edytorski]
kibitka — wóz na kołach lub płozach, używany w Rosji w gospodarstwie, a także do przewozu więźniów. [przypis edytorski]
kibitka (z ros.) — tu: karetka więzienna; kryty, zamykany, czterokołowy wóz konny. [przypis edytorski]
kibitka — zaprzężona w konie karetka więzienna w Rosji carskiej. [przypis edytorski]
kibuc (hebr.) — zebranie, zgromadzenie. W Palestynie nazywano tak osiedla, które zakładali osadnicy żydowscy o sympatiach socjalistycznych. W osiedlach tych dorośli pracowali na rzecz całej wspólnoty, a ich ich dzieci wychowywały się razem. [przypis edytorski]
kibuc (hebr.: zebranie, zgromadzenie) — w Palestynie nazywano tak osiedla, które zakładali osadnicy żydowscy o sympatiach socjalistycznych. W osiedlach tych dorośli pracowali na rzecz całej wspólnoty, a ich ich dzieci wychowywały się razem. [przypis edytorski]
kicha — dętka; wąż gumowy. [przypis edytorski]
kicha — staroż. Grecy uważali kichnięcie za dobra wróżbę. [przypis edytorski]
kichnął jak z moździerza — potężnie, głośno. [przypis edytorski]
kichnął ktoś na te słowa — szczęśliwa wróżba. [przypis tłumacza]
Kicki, Jan (ur. 1714) — szambelan Stanisława Augusta Poniatowskiego w 1766, w 1774 koniuszy wielki koronny. [przypis edytorski]
kiczki — rodzaj gry (podbijanie jednej pałeczki drugą). [przypis redakcyjny]
Kiczora — Kiczora i Magóra dwie często w Tatrach i Beskidach powtarzające się nazwy; dawne, bo już przez Ptolomeusza przytaczane. [przypis autorski]
kid-(ołówko)naperstwo — żart słowny, nawiązanie do ang. wyrazu kidnaper, oznaczającego porywacza, który uprowadza dzieci dla okupu. [przypis edytorski]
